Τότε προκύπτει το ερώτημα: πού είναι το περιεχόμενο; Δεν υπάρχει ακόμα; Δεν είναι και τόσο κακό, υπάρχει το δοκιμαστικό κείμενο για να σώσει την κατάσταση. Αλλά ακόμα χειρότερα, τι γίνεται αν το ψάρι δεν χωράει στην κονσέρβα, το πόδι είναι πολύ μεγάλο για τη μπότα; Ή πολύ μικρό; Πολύ σύντομες προτάσεις, πάρα πολλές επικεφαλίδες, εικόνες υπερβολικά μεγάλες για το προτεινόμενο σχέδιο ή πολύ μικρές, ή χωράνε αλλά το αποτέλεσμα δείχνει κάπως αμφίβολο για διάφορους λόγους.

Ένας πελάτης που είναι δυσαρεστημένος για κάποιον συγκεκριμένο λόγο είναι πρόβλημα, αλλά ένας πελάτης που είναι δυσαρεστημένος χωρίς να μπορεί να εντοπίσει ακριβώς το γιατί είναι ακόμα χειρότερο. Οι πιθανότητες είναι ότι δεν υπήρξε συνεργασία, επικοινωνία και ενδιάμεσοι έλεγχοι, δεν υπήρξε μια διαδικασία συμφωνημένη ή καθορισμένη με την απαιτούμενη λεπτομέρεια. Είναι μια στρατηγική περιεχομένου που έχει εκτροχιαστεί από την αρχή. Αν έτσι το σκέφτεστε, τι γίνεται και από την άλλη πλευρά; Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε το περιεχόμενο χωρίς σχεδιασμό; Χωρίς τυπογραφία, χωρίς χρώματα, χωρίς διάταξη, χωρίς στυλ, χωρίς όλα εκείνα τα στοιχεία που μεταφέρουν τα σημαντικά σήματα πέρα από το απλό κείμενο, τις ιεραρχίες πληροφορίας, το βάρος, την έμφαση, τις πλάγιες τονίσεις, τις προτεραιότητες, όλα εκείνα τα διακριτικά στοιχεία που έχουν επίσης οπτική και συναισθηματική απήχηση για τον αναγνώστη.